* سه وسيله لازم و ضروري براي نزديكي خدا
1- خود را از شهوات عالم و خواهشهاي نفساني و دينوي دور نگه داريد ( تخليه باطني )
2- طاعت دائم در محضر حق داشته باشيد ( تحليه و مزين شدن به طاعات و عبادات و بندگي )
اين دو عنصر تخليه ( پاكسازي باطني ) و تحليه ( آراستگي) صفاي باطن را ايجاد ميكند.
*چگونه حبّ خدا بدست ميآيد؟!
تا شناختي نسبت به خدا پيدا نكنيد عشق و محّبت خاصي هم نخواهيد داشت معرفت خداي سبحان ، مهر و محبّت و عشق را بدنبال خواهد داشت و معرفت بدست نميآيد مگر با فكر دائم در صفات و معنويات خداوند - تفكر در تمام الطاف ريز و درشتي كه خداوند از بدو تولد در حق يكايك ماروا داشته در دعاي عرفه امام حسين (ع) حضرت ابا عبدالله (ع) برخي از اين نعمات را بر ميشمارند و از يك يك آنها قدرداني ميكنند نعماتي كه شايد هيچگاه به چشم ما نميآيند: داشتن پُرز زبان، سرَ انگشتان، حركت استخوانها، مفاصل و محبّت والدين در دوران شيرخواردگي و ... همه را لطف خدا ميداند و از تك تك آنها جداگانه قدرداني ميكند آري امام حسين (ع) اينگونه دعاي عرفهاي دارند و آنگونه با خدا عشق بازي ميكند.
*چگونه اُنس به خدا را ايجاد كنيم؟!
اُنس به خدا از ديگر عوامل قرب است كه با ذكر زياد نصيب انسان ميشود- ياد كردن و توجه دائم به خدا موجب اُنس به خداوند سبحان است ( ذكر زباني و قلبي ) كه او خير مونسٍ و انيس است بهترين مونس و انيس انسان در همه شرايط زندگي دنيايي و پس از آن.
*براي پيمودن راه حق مركب داريد؟! مركبي براي پيمودن راه حق
بدن انسان مركبي است كه انسان را به سوي حق ميبرد بنابراين تأمين نيازهاي ضروري اين مركب بر شما لازم است اگر در حد ضرورت به اين بدن ظاهري رسيدگي داشته باشيد اين مركب روح شما را راحتتر و سريعتر به پرواز در ميآورد بنابراين داشتن بدن سالم و رسيدگي به نيازهاي ظاهري آن براي كسب مقامات معنوي و اخروي نه تنها ناپسند نيست كه امري اخروي نيز محسوب ميشود ( البته در حدي كه انسان را دائم به خود مشغول نكند)
*عباداتي براي رسيدن به دنيايي بيشتر
گاهي صورت ظاهري اعمال طاعت است ولي براي رسيدن به ماديات بيشتر انجام ميشود- اذكار و عباداتي كه براي رسيدن به دنياي بيشتر و صرف ماديات است به گفته ملا احمد نراقي « دنياي ملعون است» زيرا غرض از انجام آن رسيدن به خدا نيست رسيدن به دنيا هدف است.
*مانع وصول كمالات چيست؟!
آنانكه معرفت بيشتري دارند پرهيز بيشتري هم از دنيا دارند زيرا ميدانند مشغوليتهاي بيش از حد ضرورت به دنيا مانع وصول كمالات خاصي است حتي زياده روي در امور حلال دنيوي هم انسان را از معنويات عقب مياندازد چنين انساني تكريم خاصي از ناحيه خداي سبحان ندارد.
عدم تعلق به دنيا و دوري از اشتغالات صرف دنيوي انسان را سريعتر و زودتر به پرواز در ميآورد و بالعكس تعلق به دنيا و مشغوليتهاي دنيوي ولو حلال باشد مانع از پرواز انسان به عوالم و مراحل بالاتر ميشود.
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
از پنجره روزگار به درخت عمر که می نگرم